Reblogged from Retraction Watch:

Last month, Ivan met David Vaux at the 3rd World Conference on Research Integrity in Montreal. David mentioned a retraction he published in Nature, and we thought it would be a great guest post on what it's like to retract one of your own papers in an attempt to clean up the literature.

In September 1995 Nature asked me to review a manuscript by Bellgrau and co-workers, which subsequently…

Lees meer ... 899 more words

Er staan nogal wat sterke uitspraken in Labohms stukje, zoals bijvoorbeeld: “Nu de Chinezen veel geld en inspanning hebben geïnvesteerd in de vertaling en verspreiding van het werk van het NIPCC rijst de vraag rijst welke vertegenwoordiger van de CAS destijds zijn/haar handtekening heeft geplaatst onder de gezamenlijk verklaringen van verschillende nationale wetenschapsacademieën ter ondersteuning van de positie van het IPCC en hoe die beslissing tot stand is gekomen.“

Met andere woorden, volgens Labohm stelt de vertaling van het rapport de positie van het IPCC ter discussie. That’s big stuff!!!

Tevens stelt Labohm: “Men kan natuurlijk redeneren dat klimaatscepcis de Chinese regering een goed excuus biedt om zich te onttrekken aan deelname aan wereldwijde maatregelen ter reductie van de uitstoot van CO2 (het vervolg op Kyoto). En de aanhangers van de menselijke broeikashypothese zullen dat argument zeker hanteren om de positie van de CAS te bagatelliseren. Niettemin vormt de belangstelling van de Chinezen voor het werk van de NIPCC een belangrijk wetenschappelijk en politiek signaal, dat aangeeft dat de pogingen van de AGWers om de klimaatwetenschap te monopoliseren nu definitief zijn gestrand.”

Dus volgens Labohm zou de belangstelling van de Chinezen in het NIPCC rapport  geduid moeten worden als een politiek signaal. En, Labohm schakelt nog een tandje bij: Begeleid door het ach en wee van het koor van aanhangers van de menselijke broeikashypothese valt het AGW-kaartenhuis steeds verder in elkaar, zo concludeert hij.

Allemaal sterke statements, maar … Wat vinden ‘de Chinezen’ er zelf van? Op 14 Juni kwam de reactie van de CAS. Deze statements maken duidelijk hoe het zit:

‘The claim of the Heartland Institute about CAS’ endorsement of its report is completely false’

‘…there is absolutely no ground for the so called CAS endorsement of the report, and the actions by the Heartland Institute went way beyond acceptable academic integrity…’

‘If the Heartland Institute does not withdraw its false news or refuse to apologize, all the consequences and liabilities should be borne by the Heartland Institute. We reserve the right for further actions to protect the rights of CAS and the translators group.‘

Het wordt eentonig, zeker na mijn vorige stukje over Labohm. Maar deze duidelijke afdroogpartij betekent dat het hele stuk van Labohm gelul is … van de bovenste plank.

Je zou verwachten dat Hans Labohm na deze Kung Fu les zich beschaamd de wonden zou likken. Maar dat blijkt wel mee te vallen. “In elke andere wetenschappelijke discipline zou zo’n initiatief als verrijkend worden begroet met het oog op de ontwikkeling van een beter wetenschappelijk inzicht” duidt Labohm de reactie van de CAS.

Na de ongehoord harde CAS reactie is dat echt zielig!

Ik heb het op dit blog al vaker gezegd: Desinformatie verspreidt en vermeerdert zich op het web als de konijnen.Wedden dat de komende 10 jaar op iedere discussiepagina allerhande reaguurders blijven volharden dat de CAS het NICCP rapport heeft overgenomen? Wedden?

Zoals altijd, was ik veel te laat met de voorbereiding –allerlei deadlines interfereerden- en pas op de avond voor mijn presentatie begon ik de slides te maken. En dat ging niet helemaal lekker… Marie Curie had expliciet om fusiefysica en geen fusietechnologie gevraagd. Ik had een verhaal beloofd over wisselwerking tussen de grootste en de kleinste lengte schalen in het plasma: Een van de grote problemen in de ontwikkeling van kernfusie als energiebron is het turbulente transport van warmte en deeltjes. Hierdoor wordt de het fusieplasma minder efficiënt, en dat leidt tot grote, complexe en dure reactoren. De turbulentie vindt plaats op de kleinste lengte, – en tijdschalen in het plasma. Ingrijpen in het proces op deze schalen is onmogelijk. Er is echter een uitweg: De turbulentie wordt gedreven door structuren op met grootste lengte en tijdschalen: de verdeling van de stroom.

Ik had toegezegd dat ik kwalitatief zou uitleggen wat plasmaturbulentie is, en ik zou uitleggen hoe we, met first principle plasmafysica, in staat zijn om de optimale stroomverdeling te bepalen. Met andere woorden: door in te grijpen op de grootste lengteschaal (en ook de grootste tijdsschaal) kunnen we het plasma in een toestand van verbeterde opsluiting en efficiëntie brengen. Ten slotte wilde ik laten zien hoe we met state-of-the-art controle engineering in staat zijn om deze stroom distributie te garanderen. Al werkende aan de slides zag ik dat ik VEEL te ambitieus was geweest. Dit verhaal zou nooit in de 45 minuten die ik mocht spreken passen.

‘What’s new?’

Om 23 uur besloot ik om een ander verhaal te houden. Ik compileerde een paar slides, en ‘zag dat het goed was’ maar het was nogal technisch, en miste fysische interpretatie. Hmmm… Wat nu?

Uit de mails, die ik slechts diagonaal had gelezen, begreep dat ik om kwart over 9 zou beginnen. Dan moet je om 6 uur op, als je uit Aken komt. En het was nog wel mijn verjaardag. Maar goed! Aangekomen in Nijmegen, bleek -1- dat ik veel te vroeg was en -2- dat ze in Nijmegen nog echte borden hebben met echt krijt. Heerlijk! Ik besloot me uit te leven, en kalkte de borden vol.

Alle fysica die niet in de slides zat, kon ik nu rustig op het bord kwijt. Ik kon nu ook een klein stukje toevoegen over de fysica van de stroomdrijving van in kernfusieplasmas, zodat de link tussen mijn presentatie en het thema nog gegarandeerd werd ook.

De presentatie ging lekker, en door de nogal vrije voorbereiding ontstond veel ruimte voor discussie. Gelukkig pakten de studenten die ruimte ook, en er waren veel vragen, en opmerkingen. Na afloop kreeg ik –voor mijn verjaardag- 2 biertjes (die al op zijn) en een koffiemok. Het blijkt dat Marie Curie een eigen bierbrouwerscommittee heeft. Prachtig! Ik kreeg twee brouwsels, nummer 12 en 13. En die smaakten goed.

Vooral nr. 12 kwam er goed uit:
Mijn proefaantekening voor bier 12 zijn: Heel tevreden. Dit is een fris en lekker bier met een plezierige nasmaak. Score: 8 /10. Motivatie: Dit zou een uitstekend zomerbier kunnen zijn, maar daar is het iets te zwaar voor uitgevallen. Het percentage voor een lekkere doordrinker had eerder4,5% moeten zijn!

Ik ga hier niet in detail de discussie herhalen. U kunt immers alles nalezen op het blog.  Maar ik wil hier vier zaken benoemen.

Ten eerste:

Hans Labohm probeert de discussie alle kanten op te trekken, naar Michael Mann en Ben Santer, naar de economische impact van klimaatbeleid, naar de wetenschappelijke mores van klimaatwetenschappers, de prijs van steenkool, een mogelijk vervolg op Kyoto, de uitstoot van CO2, de vlinder van Lorenz en nog veel veel meer. Maar inhoudelijk gaat hij niet in op de simpele vragen die hem over de hot spot zijn gesteld.

Ten tweede:

Labohm wordt keer op keer door Bob Brand gevraagd, uitgedaagd, gesmeekt om de vier duidelijke vragen te beantwoorden. En dat doet hij niet. Na enig duwen en trekken verbergt hij zich achter zijn journalistenstatus. Hij schrijft over wat ‘er langskomt.’ Ik heb het originele artikel van Labohm gelezen. Labohm rapporteert niet, maar hij neemt duidelijk stelling en suggereert dat hij kan oordelen over de vermeende afwezigheid van de hot spot en de relevantie daarvan voor klimaatmodelering.

En precies op die punten wordt hij aan de tand gevoeld, en op precies die punten kan hij gewoon geen antwoord geven.

Wel verwijst Labohm naar de reacties van Arthur Rörsch. Zo van: “Op de meer wetenschappelijke vragen heeft Arthur Rörsch inmiddels gereageerd.” Ook Rörsch haalt er van alles bij (limit cycles en de Navier-Stokes vergelijking, een nieuwe editie van het tijdschrift Energy and Environment en -natuurlijk- Michael Mann). Rörsch stelt dat klimaatwetenschappers de verworven kennis in de complexiteitstheorie ongebruikt laten (jawel). Dat lijkt een zware claim, maar ook Rörsch beantwoordt de vragen over de hot spot simpelweg niet, en hij slaagt er niet om het onderwerp, de hot spot, te verbinden aan zijn grand sweeping statements.

Ten derde:

De balans opmakend: mijn vooroordelen zijn volledig bevestigd. Zelfbenoemde klimaatsceptici trekken een grote broek aan, schermen met grote begrippen, maar als je eens concreet wilt worden en het over basisfysica wilt hebben, laten ze het afweten. Labohm heeft zichzelf echt gediskwalificeerd als participant in de discussie. Inhoudelijk kan hij eenvoudigweg niet meedoen. Vaak toont Bob Brand zelfs aan dat de door Labohm ingebrachte off-topic statements ook weer onjuist zijn.

Ten vierde:

Na dit gratis college, vond Labohm het nodig om een rapportje te schrijven over de discussie. De subtitel is:”Website ‘Klimaatverandering’ als uitlaatklep voor gefrustreerde broeikasgelovigen.” Hij gaat dan ook niet in op zijn eigen brevet van onvermogen. Hij bedankt Bob Brand, Bart Verheggen en Hans Custers niet voor hun geduld. Hij biedt niet zijn excuses aan voor het ontwijken van de concrete vragen, en het starten van allerhande off-topic sub-threads, waarin hij keer op keer op onjuistheden moet worden gewezen. Nee.. Op al die zaken gaat hij niet in.

Een paar participanten hadden na ongeveer 100 posts, de nodige verdachtmakerij, en flauwekul hun neus vol van het geemmer van Hans Labohm. En dat mochten ze niet uiten, vond Labohm, of sterker nog, Verheggen had hun frustraties niet mogen plaatsen.

Labohm besluit dan ook met:”En dan nog iets. Bart Verheggen is de beheerder van de website ‘Klimaatverandering’. Hij is een door de belastingbetaler gefinancierde ambtenaar/wetenschapper verbonden aan het PBL. Men kan zich afvragen of deze status wel verenigbaar is met die van webmaster, die podium geeft aan malicieuze en intimiderende aanvallen op degenen die van mening zijn dat AGW niet klopt.”

Kijk.. Zo tikt de scepticus. Alles moet gezegd kunnen worden. Hij vindt het ok dat e-mails gehackt worden. Hij blijft klimaatcomplotten suggereren en probeert  individuele wetenschappers of zelfs hele velden te discreditten. Hij laat lulverhalen -niet onderbouwd door enige inhoudelijke kennis- rondzingen. Hij wil graag wauwelen over grand non-linear theories en eist serieus genomen te worden…

De scepticus wil het allemaal. Maar o wee als je ‘m de aandacht geeft waarom hij vraagt, en inhoudelijk ingaat op zijn argumenten. Dan blijkt hij vier simpele vragen niet te kunnen beantwoorden en is hij ontmaskerd als onbenul.

En dan moet er maar eens geklaagd worden bij je baas.

Volgens vertaling.nu laat pfusch laat zich vertalen als

Dan kent u die synoniemen ook direct!

Voorbeelden uit verschillende velden komen langs. Er wordt bijvoorbeeld ruim aandacht besteed aan Diederik Stapel -stukken uit zijn boek worden nagespeeld.- Prof. Drenth komt aan het woord, en legt uit hoe, met behulp van statistische analyses, geprobeerd wordt om te analyseren of Stapel al in tijdens zijn promotie in Amsterdam data heeft verzonnen. Daarnaast is er aandacht voor onafhankelijkheid en farmaceutisch onderzoek, en wordt er ingegaan op het functioneren van ethische commissies voor medisch onderzoek.

Ranga heeft (net als ik)  in Juelich gewerkt. Daarnaast heeft hij in Aken (mijn woonplaats) gestudeerd. Omdat een beetje chauvinisme best mag: hier is de link naar Rangas persoonlijke blog!

Reblogged from Steinbuch:

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Persbericht

Arnhem, donderdag 6 juni 2013

Nederlands Openluchtmuseum en Stichting Techniekpromotie worden educatieve partners

“We laten kinderen met een techniekbril naar geschiedenis kijken”

Het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem en Stichting Techniekpromotie hebben vandaag een overeenkomst getekend om samen op te trekken als educatieve partners voor het basisonderwijs. De ambitie is om de aanwezige kennis op het gebied van wetenschap en techniek te koppelen aan geschiedenis en maatschappijleer zodat het basisonderwijs techniek gemakkelijker aan bod kan laten komen.

Lees meer ... 366 more words

In sceptische kringen werd dit artikel natuurlijk enthousiast ontvangen. Ik heb het hier al eerder opgemerkt, en dat zal ik blijven doen: Het is opvallend hoe weinig kritisch zgn. sceptici zijn als een manuscript uitkomt dat het effect van CO2 probeert te ontkennen.

Er is verschrikkelijk veel aan te merken op dit artikel. Toen ik het artikel toegetwitterd kreeg, viel me direct het Journal op. Let wel: Als Lu gelijk zou hebben gehad, dan zou zijn onderzoek van wereldformaat zijn, en een heel aansprekend Journal verdienen. Het Journal heeft echter een impactfactor van 0,4.

Daar kom ik mijn bed niet voor uit….

Daarnaast viel me op dat Lu helemaal niet ingaat op het causale verband tussen CO2 en de totale opslag van energie op aarde, maar dat hij zich beperkt tot een kleine fractie, namelijk de energie die hoort bij de globale luchttemperatuur aan het aardoppervlak.

Een VEEL groter deel wordt in andere reservoirs, zoals het zeewater, opgeslagen. De luchttemperatuur is inderdaad vlak, maar de totale energie-inhoud van de aarde is dat zeker niet! Als er goede correlatie wordt gevonden met de oppervlakte luchttemperatuur, dan weet (!) je dat er dus (!) geen correlatie is met de totale energieopslag.

Maar goed, ik ben geen klimaatwetenschapper, en heb de discussie van een afstandje gevolgd. En … Hier is ie dan, de reactie die je wist dat ging komen…

Reblogged from Retraction Watch:

Two years ago, the FASEB Journal retracted a paper that it had initially agreed to correct, after a dean at one of the author's institutions said that a "well-recognized and top-class fact finding commission concluded that the publication contains gross flaws." The retraction of the 2003 paper, as we noted at the time, punctuated a complicated case involving several investigations as well as legal maneuvering.

Lees meer ... 1.141 more words

Freeman was uitgenodigd om op 20 maart in Geneve (bij  CERN) de Fundamental Phyics Price te hosten (Dit is vast geen Nederlands). Hier een blog met een video aankondiging voor dit event.

Morgan Freeman bij CERN

Tijdens dit interview met John Steward op The  Daily Show (vanaf 14:20) legt Morgan op onnavolgbare wijze enkele concepten van de moderne fysica uit. Erg vermakelijk! Een van Freemans teksten werd ook gebruikt in een compilatie-song over elemantaire deeltjes. Het filmpje met de song maakte furore op internet. Naast Freeman komen er ook enkele grote fysici in ‘aan het woord.’

Reblogged from Steinbuch: