ITER, het Nederlandse bedrijfsleven en Zuid Europa

In het Financieel Dagblad van 7 juni 2013 stond een stuk over de bouw van de kernfusiereactor ITER. Drie belangrijke statements worden gemaakt.

  1. Ten eerste wordt gemeld dat de Nederlandse industrie achter het net vist bij de bouw van ITER. Te weinig contracten worden gegund aan Noord Europa in het algemeen, en Nederland en Duitsland in het bijzonder.
  2. Ten tweede wordt gesuggereerd dat AnsaldoBreda, de fabrikant van de Fyra, wel een belangrijk contract zou hebben verworven, namelijk voor de constructie van 7/8e van het vacuumvat.
  3. Als uitsmijter wordt nog vermeld dat er zelfs zorgen zijn over de kwaliteitseisen die de Italianen zich opleggen. De Koreanen daarentegen (verantwoordelijk voor 1/8e van het vacuumvat) zouden wel volgens de kwaliteitsnormen werken.

Het item kreeg aandacht op BNR radio (stuk begint op 4:46 minuten), en was aanleding voor vragen van EZ en enige twitteractiviteit van kamerleden die zich vermaakten en verbaasden dat de falende treinenbouwer ogenschijnlijk nieuw werk had gevonden in de nucleaire industrie. De consternatie is terecht. Als de informatie over de falende kwaliteitscontrole zou kloppen, dan zou het hier om een groot schandaal gaan.

Maar de informatie klopt niet.

  1. Tot nu toe heeft Nederland ongeveer 10 miljoen aan directe opdrachten van ITER en F4E (het Europese contractbureauvoor ITER) verworven. Daarnaast is er een spin-off van nog eens 10 miljoen. Ten slotte is er een reeele kans dat op de korte termijn het totale bedrag verdrievoudigd kan worden (dus tot 60 miljoen).
  2. Niet AnsaldoBreda heeft het contract verworven, maar het Europese consortium AMW, bestaande uit Ansaldo Nucleare S.p.A, Mangiarotti S.p.A en Walter Tosto S.p.A. AnsaldoNucleair heeft ruime ervaring in de engineering van grote projecten -ook in kernfusie- en heeft altijd binnen specs geleverd. Hier een presentatie van AnsaldoNucleaire voor de ‘preproduction qualification’ van een ITER component, de zgn. Divertor Inner Vertical Target.
  3. Feitelijke informatie dat het AMW consortium het niet nauw neemt met de systeemeisen is er simpelweg niet. Tenzij bewijzen van mallpractice ter tafel komen, hebben we het hier over borrelpraat.

De journaliste in kwestie treft absoluut geen blaam. Zij heeft haar werk goed gedaan. Hoe dan ook, de stukken over AnsaldoBreda en het fantasieverhaal over ‘het niet zo nauw nemen’ met de kwaliteitseisen storen me echt enorm. Ze passen precies in het huidige tijdsgewricht, waarin alles wat uit Zuid Europa komt, zonder verdere motivatie, kan worden afgeschoten. In mijn carriere heb ik heel vaak UITSTEKEND samen gewerkt met hoogopgeleide professionele Italianen, Spanjaarden en Grieken.

Over Marco de Baar

http://de.linkedin.com/pub/marco-de-baar/5/141/b33
Dit bericht werd geplaatst in Innovatie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s